عبد الله بن محمد ابن ناقيا ( ابن ناقيا البغدادي ) ( مترجم : ميرلوحى )

510

الجمان في تشبيهات القرآن ( فارسى )

1064 - 1065 فوق نار . . . ص 376 . . . بر بالاى آتش سير شده از هيزم خشك كه هرگاه مشتعل شود شعله‌ها بر مىافروزد پس آن آش همانند بيرق بر بالاى تلها و تپه‌ها بلندى مىگيرد و پرده تاريكى را براى هر شب رونده‌اى مىدرد . 1066 - 1070 ما زال سر . . . ص 376 پيوسته رمز كفر در ميان پهلوهايش بود تا هنگامى كه راز آتشزنه آتش افروز در دلش آتش گرفت ؛ آتشى كه با شعله و لهيبش به جسم وى حمله‌ور شد ؛ شعله و لهيبى كه گويى نيمى از پيراهن را زردگون ساخته‌اى ، آن زبانه آتش را شعله‌هايى بر هوا شد كه حرارت و سوزش آن اركان وى را بدون اين كه غبارى از وى برخيزد ، منهدم ساخت ؛ شعله آتشى كه براى بزرگترين مشركى بالا گرفت و روشنى آن براى شبگرد بالا نمىرفت ، در حالى كه زنده بود بر آتش درود فرستاد و در حالى كه مرد ، هيزم آتش گرديد و با فاجران وارد آن مىشود . 1071 - كنار . . . ص 378 همانند آتش سرزمين حرتين ( حرة الحدثان ) كه آن را خروشى بود كه مرد شنوا را با آن كرمى ساخت . 1072 - و هاد . . . ص 378 و گردنى كه ( در ستبرى ) همانند ساق درخت ساج « 133 » است و سر بركشيده و آن شتر را شخص لاغر اندام چانه باريك گشاده دهان رهبرى مىكند . 1073 - كأنّ اعناق . . . ص 378 گويى گردنهاى شتران راهوار نه‌ساله در پايان شب ميان « حليمات » « 134 » و سرزمين « جبل » همانند تنه‌هاى درخت خرماست . 1074 - يرفعن . . . ص 379 هنگامى كه شب تاريك مىشد گردنهاى شترانى كه همانند پريان بودند و سرهايى كه لرزان بود بالا مىبردند . 1075 - يبكى . . . ص 379

--> ( 133 ) - نوعى درخت هندى است . ( منتهى الارب ) . - م . ( 134 ) - بيشه‌هايى است در زمينهاى پست « فلج » ، زمخشرى گفته است : آبگيرهايى در سرزمين « دهناء » است . الجمان ، پاورقى ، ص 378 . - م .